Minister Asscher van sociale zaken stelde vorige maand voor om ook in de transportsector ketenaansprakelijkheid in te voeren. Te verlader zou dan verantwoordelijk worden voor misstanden bij de logistiek dienstverlener. De reactie van de EVO was even naïef als voorspelbaar: “Niet doen – de verlader is geen CAO politie“. Vervoerdersorganisatie TLN wilde wel meedenken met de Minister en steunt het plan. De misstanden die steeds regelmatiger in de media komen zijn bijzonder slecht voor de transportsector, haar werknemers en imago.

Misstanden in de supply chain zijn er velen. Iedereen herinnert zich nog de verschrikkelijke brand in een kledingfabriek in Bangladesh vorig jaar. Veel kledingmerken werden wakker geschud en gingen zich nadrukkelijk bekommeren om de veileigheid en arbeidsomstandigheden bij hun toeleveranciers. Een vragende – en controlerende – klant is vaak de enige drijfveer, zeker in landen waar de overheid onmachtig is. Op soortgelijke wijze zijn de afgelopen jaren de salarissen op koffieplantages in Latijns-Amerika fors verbeterd. Ketenverantwoordelijkheid kan dus werken in de praktijk. En ketenverantwoordelijkheid werkt veel beter dan regelgeving op die toeleveranciers.

Ketenaansprakelijkheid gaat een stap verder, omdat in dat geval de klant wettelijk verantwoordelijk wordt en dus wel verantwoordelijkheid moet nemen. Het is een politieke keuze of je vind dat dit wettelijk moet worden geregeld of niet. Ik ben van mening dat die aansprakelijkheid er zeker moet komen als de verladers hun verantwoordelijkheid niet zelf nemen.

Het is mij ook niet helder waarom de verladers dat niet doen. Evo meldt in hun reactie dat dit al in de vervoersvoorwaarden staat. Ongetwijfeld geldt dat ook voor H&M en de kledingproducent in Bangladesh. Maar dat is niet voldoende. En als H&M verantwoordelijkheid kan nemen om in de tientallen fabrieken waar zij inkopen de arbeidsomstandigheden te (laten) controleren, zie ik niet in waarom verladers dat niet kunnen doen bij de vervoerders die zij contracteren. Voor EVO kan hier juist een rol liggen door dit als een dienst aan (groepen van) verladers aan te bieden. Een dergelijk platform kan een basis zijn voor allerlei vervolginitiatieven. Een mooie innovatie, maar helaas geven de verladers niet thuis. Ik mag hopen dat Asscher dus maar vasthoudt aan zijn plan, want als er geen verantwoordelijkheid wordt genomen, moet aansprakelijkheidsstelling door de overheid volgen.